درست مثل دخترکی که در روز اول مدرسه تنهایی را برای اولین بار و با تمام وجود احساس کرد . درست مثل پدری که از ثانیه و دقیقه ها التماس میکرد که نگذرند چون دست خالی باید به خانه بر می گشت درست مثل مادری که میداند نمی تواند برای بچه هایش غذا درست کند و به بهانه ی کم خوابی تمام ساعات را زیر پتو با چشم بار

امروز اولین روز از مرداد ماه ۹۶ است روزی که دیگر تکرار نمی شود . امروز تولد عمو بود . امروز دل پیچه هایم زیاد تر شده . صبح ساعت چهار خوابیدم و هشت و پنجاه و خورده ای بیدار شدم . چهار گیگ اینترنت را اول صبحی مثل یه غول بلعیدم .

*فعلا همین ها بماند برای اول مرداد ..

رفقا یک سوال مهم دارم از کسایی که میداند ، آن هم این است که قضیه ی این اینترنت نامحدودی که وزیر ارتباطات بر سر زبان ها انداخته چیست؟ جدن می خواهند اینترنت را نامحدود کنند و فقط قیمت سرعت را از ما بگیرند؟ یا نه باز هم از پس یک کلمه هزار پی نوشت مختلف و تبصره میچسبانند تنگش که بفهمی اصلا اصل ماجرا با

دیشب یکهو احساس غم و اندوه فراوانی مرا در بر گرفت . یکدفعه احساس کردم تمام انرژی ام تخلیه شده است و به جای آن پر شده ام از بغض و ناراحتی های بسیار اما دلیل واضحی برای این ناراحتی پیدا نکردم . نیمه های شب رفتم کنار مامان دراز کشیدم چیزی مرا سوق میداد طرف مامان که " برو ..برو پیشش بخواب حالت بهتر میش